Muratbey Uşak
Mazisi Kalbimizde Bir Yara
Heyecan Tutku Başlangıç ve Son
YILLAR ÖNCE:
“2016 – 2018 yılları arasında Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler MYO Görsel İşitsel Teknikler ve Medya Yapımcılığı Bölümü (GiTMEDYA) Radyo Televizyon Programcılı Programında okumuş olduğum dönem içerisinde Türkiye’de ilk ve tek bölümümüze ait olan digital bir haber platformu (www.gitmedya.com) içerisinde görev aldım.
Bu dönemde daha çok ilgimi çeken ve yıllardır içerisinde yer aldığım spor haberciliği ile ilgilendim. Bu ilgi Gitmedya içerisinde beni spor haber editörlüğe kadar taşıdı. Uşak’ta o dönemde süper lig de olan basketbol takımını yakın takip edip, maçlarına bize verilmiş olan basın yeleğiyle girip görüntüler çekme şansı elde ettim.
Amatörlüğüm, teknik yetersizliğimiz (Canon 6D – 50mm f1/8) ve stat ışıklarının kötü oluşu tabi ki görüntülerin üzerinde bariz bir şekilde kendini belli ediyor ancak edinmiş olduğum büyük tecrübelerin bunlarla birleşmiş olması beni daha da ileriye taşıma fırsatı vermiş oldu.
Sezon içerisinde değişen basın sistemi ve öğrenci olmamla birlikte resmi bir basın değil eğitim portalı olduğumuz için basın kartı alamadığımızdan dolayı stattan resmen kovularak, ötekileştirilerek, aşağılanarak, durumumu anlatmama dahi fırsat verilmeden atıldığım gün benim için bu güzel maceranın maalesef ki sonu olmuş oldu.
O günden sonra farklı fotoğraf alanlarına çaba gösterip, tecrübe edinmeye çalışsam da, farklı alanlarda kendimi idare etsem de arada geçen yıllar sonrada halen geriye özlemle bakıyorum. Tabi ki yarım kalmışlığın, hayal kırıklığının üzüntüsü de cabası…
Ama elbet bir gün tüm tecrübelerimden yararlanarak tekrardan o statlarda fotoğraf çekmeyi, aksiyonları yakalamak için mücadele etmeyi, saha içerisinden tüm duygu ve heyecanı yaşayacağımı biliyorum.”
2019
GÜNÜMÜZ:
O güzel yılları önceki yazımda bu şekilde anmışım. Heyecanıyla yarım kalmış bir anı olarak. Duygusal yapım, içe kapalı oluşumun büyük bir etkisi var bunca yaşadıklarımda. Belki bir başka yapıya sahip olsam şehirde basketbol takımı kapatılmış olsada bunca yıl sevdiğim, keyif aldığım şeyi bırakmaz üzerine düşer ve nasıl bir mücadele vereceğimin, içerisinde ne şekilde yer alacağımın çalışmasına girebilirdim.
Ama o zamanlarda söylemişim, tekrardan döneceğimi ve yine bu stadda fotoğraf çekeceğimi, yine spor karelerini yakalayacağımı. Çünkü çok ama çok keyif almış, çok güzel zaman geçirmiş, çok güzel dostluklar elde etmiştim.
Evet 2021 de tekrardan bu sevdaya döndüm. Tam 3 yıllık bir aranın, 3 yıllık boşluğun ardından tekrardan buraya tutundum. Tekrardan tutkuyla bağlandım. Dönüşüm kadın takımlarıyla Antalya’da oldu ancak uzun soluklu maceram yine şehrimde, yine Uşak’ın basketboluna hizmet etmek adına oldu.
Biliyordum elbet bir gün tekrardan basketbolla yolumun kesişeceğini. Çok yavaş hareket ettim belki bunun için ama sonunda yine bu sahalarda olmanın, bu sahalarda “anı yakalamanın” heyecanı ve tutkusunu yaşıyorum.
Elbette o zamaki gibi avrupa maçları, yıldız oyuncular, yabancı basketbolcular, büyük takımlar, büyük isimler, büyük maçlar henüz yok şehrimizde. Ancak şuna inanıyorumki bu küçük şehir, Uşak tekrardan basketbolda adından söz ettirebileceği, tekrardan büyükleri dizgine getirebileceği seviyeye ulaşacaktır.
21.02.2025
