Vee ilk perde bitti.

Aylar öncesin de tekrardan sahada olmamın, tekrardan memleketimde sahaya inmemin ve bu sefer ilk defa sezon boyunca ve sadece tek bir kulüple çalışacak olmamın verdiği heyecanı dile getirmiştim. Vee işte bu heyecanın ilk perdesi bitti. Koca bir sezon geride kaldı. İyisiyle, kötüsüyle geçirdiğimiz koskoca günler, edindiğimiz dostluklarla birlikte koskoca bir sezonu geride bıraktık.

Daha önce ne kadar heyecanlı olduğumu defalarca dile getirmiştim. Benim için bir ilk olan ve bir o kadar hevesli olduğum bu işe nasıl başladığımı, hatta ilk maçta neler yaşadığımı da anlatmıştım. Daha dün gibi hatırlıyorum ilk heyecanımı. İşte o heyecanın üzerinde aylar geçti, sezon bitti. Hem kulübümüz için hem de benim için güzel bir sezon geride kaldı. Evet daha başarılı ve ileride de bitirebilirdik ama kulübün bir önceki sezona oranla giderek artan başarısını ve eldeki imkanları da göz ardı etmemek gerekiyor.

Sezona hızlı başlayan, grubunda çıktığı her maçta favori olan bir takım vardı bu sezon sahada. Ve bu takımki kendisinden beklenenin çok daha üzerinde performans gösterip grubunu lider olarak tamamladı. Play off ön elemelerini atlayıp direkt son 16 turuna katılmaya hak kazandı. Ancak son 16 turunda oynadığı iki karşılaşmayı da kaybederek sezonu kapatmış oldu. Elbette daha iyisini ve ilerisini kim istemez ama onca zorlu sezon içerisinde, grubunu lider bitirmek, son 16’ya kalmak elbette bu takım için küçümsenmeyecek bir başarıdır.

Evimizde oynanan her maçta sahada olmak, fotoğraflar çekerek maçları ölümsüzleştirmek, maçlardan post paylaşımları girmek, afişler, bilboardlar, maç skorları gibi içerikler hazırlamak, yönetim içerisinde, tribünlerde, sosyal medyada ve başka illerde basketbola gönül vermiş onca insanla tanışmak, yeni dostluklar kazanmak bu güzel sezon ardından elde etmiş olduğum en güzel deneyim ve tecrübeydi benim için.

Bu sezon içerisinde basketbol sayesinde 3 farklı şehir de gezme imkanı yaşadım. Elbette gönül isterki yaptığım işten kaynaklı sürekli takımla beraber olayım, her antrenmanında yer alayım, her maçına gidebileyim, daha farklı içerikler üretebileyim ancak tam zamanlı kulüp personeli olarak değil bu işe gönül vermiş biri olarak kulüp içerisinde yer alınca ve bir de geçimim için icra etmem gereken kendi işim olunca sadece 3 deplasman için vakit ayırabildim. İzmir, Mersin ve Konya deplasmanlarında kulüple birlikte yer aldım. Hepsi de belki sezon içerisinde izleyebileceğim en çekişmeli ve hikayesi bol olan deplasmanlardandı.

İyisiyle kötüsüyle güzel bir sezonu geride bıraktık. Sayısız insan tanıdım. Sayısız görüşmeler yaptım. Dost kazandım. Basketbolun sadece sahada 40dk oynanan bir oyun olmadığını, daha ötesi olduğunu hem yakınlarıma hem de kendime daha da çok hissettirdim. Gelecek sezon nerede nasıl olurum şimdiden kestiremiyorum ama sporun içerisinde  var olmaya ve beni mesleğimde en çok mutlu eden spor fotoğrafçılığını icra etmeye bir şekilde devam edeceğim. Umarım ilerleyen günlerde, yaz ayını geride bıraktıktan sonra bu satırlarıma yeni macera için kollarımı sıvadığımdan ve heyecanımdan bahsedeceğim kelimelerle devam ederim.